Op dit moment ben ik bezig met het maken van een 3-ply garen van merinowol. In deze blog neem ik je mee in mijn werkwijze, de herkomst van de wol en de keuzes die ik onderweg maak.

De wol: diervriendelijk en natuurlijk geverfd

Voor dit project werk ik met merino lontwol van 100 gram, diervriendelijk geproduceerd. De wol is plantaardig geverfd en komt van een bijzondere plek: een middeleeuwse paasmarkt in Duitsland.

De kleur waarmee ik nu werk is geverfd met indigo en gulderoede, samen goed voor diepe blauwtinten met een warme ondertoon. Daarnaast heb ik ook andere kleuren in mijn voorraad, geverfd met bijvoorbeeld meekrap en blauwhout – stuk voor stuk traditionele verfstoffen die de wol een levendig en natuurlijk karakter geven.

Voorbereiding: een 3-ply begint bij verdelen

Om een 3-ply te maken, begin ik bij de basis. De vlecht uit de lontwol haal ik voorzichtig uit elkaar en verdeel ik in drie gelijke delen. Hiervoor gebruik ik een weegschaal, zodat elk deel hetzelfde gewicht heeft.

Elk deel krijgt zijn eigen spoel. Ik houd ze bewust strikt gescheiden, zodat de wol niet door elkaar raakt en ik overzicht houd tijdens het spinnen.

De wol weer lucht geven

Door de manier waarop lontwol wordt gevlochten, is de wol behoorlijk samengeperst. Dat betekent: minder lucht en minder veerkracht. Om dat te herstellen, trek ik de wol voorzichtig open, zodat de vezels weer ruimte krijgen en losser op elkaar liggen.

Ik spin vanuit de fold, wat vraagt om losse stukken wol ter lengte van de stapellengte. Daarom trek ik steeds een stukje wol los uit de lont, precies één stapellengte per keer. Deze leg ik apart in kleine stapeltjes (zoals je ook op de foto kunt zien).

Ik doe dit niet allemaal vooraf, maar steeds in kleine delen tijdens het spinnen.

Spinnen: dun en luchtig

De volledige lontwol spin ik uiteindelijk over drie spoelen. Ik heb bewust gekozen voor een extra dunne draad. Omdat het een 3-ply wordt, kan dat ook: na het twijnen geeft dat alsnog een mooie balans.

Door spinnen vanaf de fold ontstaat een extra luchtige draad, wat later zorgt voor een garen met veel drape en zachtheid. Ik gebruik daarbij een snelle ratio op mijn spinnewiel, passend bij het fijne garen dat ik wil maken.

Het vervolg: twijnen zonder haast

Het eindresultaat laat nog even op zich wachten. Ik ben op dit moment bezig met de laatste spoel. Daarna volgt het twijnen, en dat doe ik rustig en met aandacht. Te snel twijnen kan overtwist geven, en dat zou de draad stug maken – precies wat ik wil vermijden.

Voor nu geniet ik vooral van het proces zelf: het werken met mijn handen, natuurlijke materialen en technieken die al eeuwenlang worden gebruikt.

Wordt vervolgd.